Yaklaşık 8 sene önce bir yaz gecesi vurdu bizi deprem çok büyük acılar yaşadık o sıcak günlerde. Bu gün bile tam sayısı kaçtır bilmemekteyiz. Kaçı ölmüştür, kaçı kayıptır, ortaya net bir şekilde çıkmamıştır daha. İkinci depremde Gerede de yüksek okul öğrencisi idim depremi canlı yaşadım. Gerede’de eski yüksek katlı bir binanın giriş katında oturmakta idim. O gün erken gelmiştim eve, yorgun bir şekilde yatağa uzandığımda uyuya kalmışım. Saat 04.30 - 05.00 gibi yatağımdan havaya zıpladığım anda açtım gözlerimi camdan dışarı baktığımda deniz dalgası gibi geliyor toprak üstümüze, baktığımda 75 yaşında babaannem namaz kılıyordu yanı başımda. Bir ona bakıyor, bir dışarıya bir de bir an önce sarsıntının bitmesi için dua ediyor idim. İstesem camdan 10 saniye gibi bir süre içinde dışarı çıkabilirdim ama babaannemi bırakıp çıkamazdım. Çıkmadım da ilk sarsıntı geçti bir süre sonra, babaannemin namazı da bitmişti o sırada, yanına gittim ve hemen dışarı çıkmak için merdivenlere yöneldik. İkinci sarsıntı merdivenlerde yakaladı bizi bir an düşündüm acaba dışarı çıkmak mıydı kurtuluş yoksa içerde mi kalmalıydık o an kendi canımdan da önemliydi babaannemin canı.

     Daha dışarı çıkmadan düşünüyordum acaba nerede olmuştu deprem, hemen deniz dalgası gibi gelen toprağın geliş yönü geldi aklıma. Batıdan geliyordu deprem. Dışarı çıktığımda hemen koştum telefona, evdekilerden bir haber almaktı niyetim. Ailem ile konuştuğumda depremin Ankara’da olmadığını anladım. Zaman geçtikce çeşitli haberler türüyordu mahallelinin dilinde. Acaba yoldan geçenlerden bir bilgi alabilir miyim diye çıktım yola Ankara – İstanbul - Karabük bağlantı noktasına geldiğimden 5 dakika sonra polisler geldi ve yolun İstanbul gidişini kapattılar. O an anlamıştım deprem İstanbul yönünde olduğunu. Hiç kimsenin net bir bilgisi yok idi. Polisler bile bilmiyorlar idi, depremin nerede olduğunu. Elektrikler yoktu, ben telefon ile konuştuktan hemen sonra kimse konuşamadı 3 gün boyunca. İnsanlar yakınlarını merak ediyor idi fakat faydası yok. İkinci gün sabahı radyolardan artık net cevaplar gelmeye başladı. Bolu’da olmuştu deprem. Yüzlerce bina çökmüştü binlercesi de ağır hasarlı idi. Tek düşüncem ve duam çok insanımızın vefat etmemesi idi. Ama medyada ve tv kanallarında söylenenlerden çok daha fazla kaybımız olduğuna şahit olduk. Çok acılar yaşadık kaybolan yüzlerce insanımız vardı. Sakat kalanların sayısı bile belli değildi.

    Ders almadık geçen zaman içinde ya da ne kadar ders aldık Allah aşkına, söyleyin kim ne yaptı geçen sürede, hangi kurum, hangi belediye üstüne düşen görevleri yaptı. Unuttuk tabi o günleri, bir dakika sonra deprem olmayacağını kim garanti verebilir. Kimse veremez peki biz üstümüze düşen görevi yaptık mı? Ailemizin deprem konusunda bilinçlendirdik mi?, Kim evladına deprem hakkında ne yapması gerektiğini öğretti? Kimse.

    Ben bu yazıyı yazmayı kendimin üstüne düşen bir görev saydım ve yazdım. İnşallah okuyan insanlarımıza bir şeyler hatırlatmışımdır. Yüce Allah (c.c.) dan duam bir daha Türk milletini bu şekilde imtihan etmesin. Allah yar ve yardımcımız olsun…

Ferhat ÇETİNOĞLU