"SARI BERELİLER"

Bundan, yirmidokuz- otuz yıl önce Almanya-Nürnberg'teydim.

Bavyera Eyaleti'ne bağlı, dokuz tepe üzerine kurulmuş, beşyüzbin civarında nüfusu olan, "eski şehir" de denen Nürnberg'in, iki dilli sınıflarında sınıf öğretmeni olarak görev yapıyordum.

Denizden yüksekliği üçyüz metre olan Nürnberg'te dört mevsim çok güzel geçmekteydi.

Göreve başladığımda, yeşillikler arasında, kırmızı kiremitlerinin yakıştığı eski şehir Nürnberg, alabildiğine sonbaharı yaşıyordu. Eylülde açılan okullara, sokakları dolduran yüzlerce sarı bereli çocuk çığlıklar atarak girip çıkıyordu. Okul yolu trafiğinde dikkati çocuğa çekmek için eğitim dairesi tarafından verilen bu sarı bereler çok önemliydi.Ben onları, baharı müjdeleyen çiğdemlere benzetirdim.

Almanya- Nürnberg'te, okulda göreve başlamam şöyle oldu:Bana, okul idaresi tarafından bir gün önce verilen anahtarı , sınıf kapısının kilidine yerleştirmeden önce sınıf kapısına, kamalı haç işaretinin altına yazılmış,"Yanaşmalar dışarı!" diyen yazıyla ; sınıfa girdiğimde de yerinden düşürülerek parçalanmış Kemal Atatürk'ün portresiyle karşılaştım.Okul ustasına sınıf kapısındaki yazıyı ve kırılmış resmi göstererek durumu okul idaresine duyurmaya başladım. Bu sırada yanımıza gelen okul rektörüne de olayı bir daha  anlattım. Rektör; bu gibi davranışları okul içinde veya dışında olan  bazı çevrelerin yapabileceğini  söyledi ve başka bir şey söylemeden çekti gitti.Okul ustası telaşa  kapılmıştı. Sınıf kapısına yazılmış bu sevimsiz yazıyı sildi. Çerçeveyi düzeltmeye çalıştı.Buna göre bazı çevreler bize;"Almanya'ya hoş geldiniz(!) ama,buradaki Türk gerçeği budur." demek istiyorlardı…

Daha sonraki günlerde, beni bir çok ön yargıdan kurtaracak mandolinimi masamın bir köşesine yerleştirdim.  Artık, müzik derslerimizde ve din  derslerinde çocuklarıma öğreteceğim millî ve dini  müziğimizin vazgeçilmez aracı elimin altından hiç eksik olmayacaktı. Hem de öyle oldu; derslere başladığımız zaman sonralarında sınıfımdan salonlara dağılan güzelim okul parçaları dost sınıflar ve öğretmenler tarafından duyulmaya başlamıştı. Din derslerinde  Yunus Emre'mizin; Sordum sarı çiçeğe,İlim ilim bilmektir adlıs ilâhilerini, Tekbir ve Salli'yi çalıp söylüyorduk. Sınıfımızın Almanca derslerine giren misyoner öğretmenleri de müziğimiz etkiliyordu. Alman sanat adamı Zug Mayer'in;"Kötü insanların müziği olmaz." Yargısını anlıyor, bunu bütün izleyenlere halimizle anlatıyorduk. Almanya'ya gelişimin ikinci yılında sene sonu olacak okul bayramında, ikinci sınıflarla kurduğumuz sınıf korosuyla, bütün öğrencilere ve misafirlere söylediğimiz Anadolu ezgileriyle sınıfımın ve kendimin tanıtılması konusunda son noktayı koymuştuk. Artık Uhland İlköğretim okulu salonlarında öğrencilerimle birlikte çalıp söylediğimiz aşağıdaki ezgiler yankılanıyordu.

"İstiklâl güneş gibi

Hür alnında parıldar

Nabzımda ateş gibi

Fatihlerden bir kan var

Atam sen rahat uyu

Yolcusuyuz biz hürriyetin

Atam sen rahat uyu

Bekçisiyiz Cumhuriyet'in"

"Sordum sarı çiçeğe

Annen baban var mıdır

Çiçek eydür derviş baba

Annem babam topraktır"

"İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsen

Bu nice okumaktır"

"Allahûekber Allahûekber

Lâilâhe illâllâhü vallahû ekber

Allahû ekber velillahilhamd"

Şimdi, otuz yıl sonra geriye baktığımda, unutulmayacak gizli sırlarla dolu bir olayı şöyle anlatmak isterim.Uhland İlköğretim Okulu'nda göreve başladığımda aldığım birinci sınıflar ikiye geçmişlerdi.Derse dikkatin toplanması için uyguladığım çeşitli oyun ve eğlenceler arasında "Uçtu uçtu" oyunu da vardı.Sınıfta ara sıra bu oyunu oynuyorduk. Sınıfımın en çalışkan öğrencileri arasında yer alan ikiz Alper ve Enis kardeşlerin bu oyunu çok beğendiklerini, herkesten önce "uçmaz-uçtu" diye birlikte haykırmalarından anlıyordum. Hiç yanılmadan sorulara cevabını veren bu ikiz kardeşlere dönerek;"Yoksa siz pilot mu olacaksınız?" sorusuna, ikisi birlikte;"Evet pilot olacağız! Öğretmenim." Diye cevap verdiklerini hiç unutmadım. Hem de öyle oldu; sarı bereli Alper ve Enis, Almanya Hava Okulu'nu başarıyla bitirmişler, pilot olmuşlardı… Daha önce yazdığım gibi biri Lufthansa Hava Yolları'nda, birisi de Türkiye Türk Kuşu'nda pilot olan Alper ve Enis'e iyi uçuşlar diliyorum…

Romanımda, bizim, Almanya'da  görev yapmamızı sağlayan  Türk ve Alman makamlarına saygılarımı sundum.Ömrümden altı yılımı alan Almanya Nürnberg'te bir sürü dost bıraktığımı biliyorum.Bu olay tarihte;"Sarı bereliler ihtilâli"diye anılacak…

Mandolin, Piyanist'i-yıllar sonra da olsa-bir daha çok iyi anlıyordu…

17 Şubat 2011 İstanbul, Kartal Yunus GÜLDEMİR